خواب رفتی که باز
ای رسول خاک مادری!
خانه ات را آب گرفت
سرزمینت را دروغ.

ملخ می بارد از آسمان امروز
و فرومایگان بی نسب و آزرم
ملک اهورا را
به آذرسمان بی مهمیز سوغات می دهند.

خواب رفتی که باز
ای حلقه ی مهر بر کف!
دم عفریتی اهریمن
سوخت آتشکده ی دیار ایرج را.

دمی است که سیمرغ
نیامد به دیار مردگان خوابگرد این سرزمین.
نفرین به این خوابگردان زبان باز دشمن نواز مرده پرست
نفرین.