سرنوشت
عاشقانه
گردی سفید آبریزگاه فرنگی را
در آغوش گرفته ام
و صد هزار توبه ی شکسته را
از هزارتوی اثناعشرم
بیرون می ریزم.
گردی سفید آبریزگاه فرنگی را
در آغوش گرفته ام
و صد هزار توبه ی شکسته را
از هزارتوی اثناعشرم
بیرون می ریزم.
بدمستی روزگار را ببین
سرنوشت مرا.
+ نوشته شده در یکشنبه سوم تیر ۱۳۸۶ ساعت توسط ماکان مهرپویا
|
هرگونه نقل و درج از این وبلاگ آزاد است، به شرط آن که نام ماخذ به طور کامل درج شده و نیز ویراستاری و حذف و تلخیص صورت نگیرد.